on_time1-copy

نوروفیدبک (بایو فیدبک EEG) ابزاری برای افزایش عملکرد ورزشکار در رشته های مختلف ورزشی می باشد. به طور مثال مشخص شده است که نوروفیدبک توانمندی خاصی در آرام کردن ذهن برای بهبود عملکرد در تیراندازی دارد. نوروفیدبک همچنین در بهبود تمرکز، عملکرد شناختی ذهن و کنترل احساسات بعد از ضربه های وارد به سر موثر است. این روش پتانسیل افزایش تعادل در رشته هایی نظیر ژیمناستیک، اسکی روی یخ، اسکی و دیگر حیطه های اجرا را داراست. شواهد کلینیکی متعددی در تاثیر مثبت نوروفیدبک بر  بهبود تعادل جسمانی به ثبت رسیده است.

از چهار دهه پیش تا به حال پژوهش هایی در حوزه کاربرد نوروفیدبک بر تغییر الگوهای EEG (امواج مغزی) انجام گرفته است. نخستین پژوهش ها بر کار روی اضطراب (Sterman, 2000) متمرکز بود. تحقیقات بعدی شامل گروه کنترل، گروه پلاسیبو و مطالعه (یک سو کور- دو سو کور) بود. از آن زمان تا به حال تعداد قابل توجهی پژوهش بر روی استفاده ی نوروفیدبک در درمان ADD/ADHD صورت گرفته است (Monastra, 2005) و و نوروفیدبک در درمان بسیاری از موارد کلینیکی مربوط به مغز مانند صدمات سر، افسردگی، ضربه و ناتوانی های یادگیری به کار گرفته شده است. تحقیقات اخیر توانایی نوروفیدبک را در  افزایش سطح بهینه اجرا در نوازندگان سطح بالای موسیقی (Egner & Gruzelier, 2003) و رقص (Raymond, Sajid, Parkinson, & Gruzelier, 2005)  داشته است. تمرین نوروفیدبک همان بایوفیدبک امواج مغزی است. تمرینات عموما شامل قراردادن یک جفت الکترود بر روی سرو یک یا دو الکترود روی لاله گوش است. تجهیزات EEG بازخورد بصری و صوتی همزمان و بدون وقفه را در باره فعالیت امواج مغزی آزمودنی به ما می دهد. هیچ جریان الکتریکی به مغز وارد نمی شود. فعالیت الکتریکی مغز به سادگی به کامپیوتر منتقل می گردد. به طور معمول ما نمی توانیم الگوهای امواج مغزی را تغییر دهیم چرا که نسبت به آن ها آگاهی و هوشیاری نداریم. اگر چه که زمانی که ما نمودار فعالیت مغز را به صورت امواجی روی مانیتور پس از چند میلی ثانیه از رخ دادن آن ها می بینیم، این توانایی در اختیار ما قرار می گیرد که از طریق فرآیند شرطی سازی عاملی بتوانیم آن ها را تغییر دهیم. اکنون ما به طور عینی می توانیم مغز را تمرین دهیم. نخست، تغییرات کوتاه مدت هستند، لیکن این تغییرات با ادامه نوروفیدبک و تمرین پایدارتر می شوند. بهبود یافتن کارکرد مغز در بیشتر افراد قابل تمرین  است و تغییرات آن نیز تداوم می یابد. جایگذاری الکترودها می تواند از طریق QEEG و ارزیابی نقشه مغزی یا نواحی مرتبط با وظایف کاری متنوع مغز تعیین شود (Joseph, 1996; Tranel, 2002). که از طریق سیستم بین المللی الکترود گذاری ۲۰-۱۰ انجام می شود. منابع مطالعه مناسبی برای نورو فیدبک وجود دارد (Demos, 2004; Thompson & Thompson, 2003) و تمرینات با کیفیتی نیز از طریق پایگاه تحت وب جامعه بین المللی باز تنظیمی اعصاب (www.isnr.org)، موسسه بیوفیدبک و روان فیزیولوژی کاربردی (www.aapb.org)، انجمن روانشناسی ورزش آمریکا(www.americanboardofsportpsychology.org) وجود دارد.

برخی از مزایای نوروفیدبک:

  • ورزشکار در شرایط پرفشار عملکرد بهتری خواهد داشت.(Winning with Sports, 2008)
  • نوروفیدبک ورزشکار را به اجرای بهینه نزدیکتر می کند(Albright, 2010).
  • هدف آموزش نوروفیدبک کنترل پبدا کردن بر اضطراب و کاهش موانع ذهنی در عملکرد است. نتیجه آن بهبود توانایی تنظیم توجه و تمرکز در مهارت های فرد است. نوروفیدبک یکی از ابزار های حیاتی استفاده شده در گروه های ورزشی حرفه ای و برندگان المپیک برای ارتقاء عملکرد است.