laser

لیزر درمانی (LASER Therapy)

لیزر درمانی نوعی از درمان است که در فیزیکال تراپی از طریق تابش لیزرهای سطح پایین متسع شده از دیودهای نوری یا لیزرهای کم توان برای تاثیر گذاری روی کارکردهای سلولی مصدوم استفاده می شود. پس از تشخیص کلینیکی پزشک و ارجاع ورزشکار مصدوم به لیزر درمانی، با تغییر پارامترهایی نظیر زمانبندی، دز لیزر، طول موج لیزر، مدت زمان استفاده و … روند درمانی ورزشکار مصدوم آغاز می شود. عموم ورزشکاران تنها در جلسه نخست اثراتی را مانند کم شدن ناگهانی درد تجربه می کنند لیکن این اثرات مرتبط با بهبود بافت آسیب دیده نمی باشند و حداقل ۵ جلسه درمان پیاپی لازم است. اثرات جالب بهبود با لیزر درمانی پس از این دوره بروز پیدا می کنند. امروزه لیزر درمانی در میادین ورزشی مانند لیگ بزرگ بیس بال امریکا و Toronto blue jayes از مورد اقبال ترین روش های درمانی صدمات زیر می باشد:

  1. ساق پا
  2. التهاب تاندون
  3. مجموعه شانه
  4. صدمات جزیی مینیسک داخلی زانو (بهبود در ۷ روز)
  5. بازتوانی لیگامان اولنار کولترال
  6. بهبود علایم بجای مانده از Arthroscopy Portals
  7. بهبود آسیب (التهاب) تاندون  (کف پا) Plantar fascia
  8. التهاب تاندون آشیل
  9. بهبود علایم پس ازجراحی Mortons neuroma

 

مکانیسم عمل

مکانیسم عمل لیزر را به پایین آوردن سطوح التهاب بافت آسیب دیده نسبت می دهند که با سطوح پروستوگالاندین E2، پروستوگالاندین-اندوپروکساید سینتاز ۲، اینترکولین ۱-بتا، فاکتور نکروز توموری آلفا، جریان نوتروفیل گرانولوسیت سلولی، فشار اکسیداتیو، ادم و خونریزی در ارتباط می باشد. دز مناسب این لیزر بین ۰٫۳ تا ۱۹ ژول در هر سانتیمتر مربع می باشد.

مکانیسم دیگر ممکن است به تحریک میتوکندریایی برای افزایش سطح ادنوزین تری فسفات که منتج بر افزایش نوع اکسیژن فعال تحت تاثیر قرار می دهد نسبت می دهند. این مورد از طریق تاثیر بر هموستاز درون سلولی یا پروفیلتراسیون سلول ها عمل می کند. آنزیم موثر بر تولید ATP در میتوکندری، سیتوکروم سی اکسیداز، از لیزرهای سطح پایین انرژی دریافت کرده و آنرا  کاندید مناسبی برای توضیح نحوه درمان با لیزر می کند.

زمینه های پژوهشی زیادی مانند ارتباط طول موج انتخابی با نوع آسیب، مدت زمان تابش با نوع آسیب هنوز توجه محققان بسیاری را به خود جلب کرده است.

MechanismofAction